Telefon na korbkę

Największym symbolem technologicznego zacofania mojego miejsca zamieszkania z czasów dziecka był telefon na korbkę.

Czasy komuny zostawiły po sobie spuściznę technologicznego zacofania. Owo zacofanie szczególnie objawiało się w telekomunikacji. Moja rodzinna miejscowość była jedną z licznych w Polsce, gdzie można było spotkać telefon na korbkę.

Jak to działało ?

Telefon nie miał tarczy,kręciło się korbką,podnosiło słuchawkę po drugiej stronie zgłaszała się telefonistka.Prosiło się o podanie numeru na który ma połączyć. W przypadku numerów zamiejscowych rozmowę się zamawiałem z tą dogodnością, że nie trzeba było podawać swojego numeru, telefonistka wiedziała kto dzwoni.

Gdzie jeszcze ?

Kępice, Koczała, Przechlewo, Debrzno i oczywiście w Czarne. W Czarnem ten system funkcjonował do października 1995 roku, kiedy byłem już pełnoletni.

Największą bolączką było to, że nie dało się pod to podłączyć modemu. Podczas kiedy moi rówieśnicy korzystali z sieci FIDO i stawiali BBSy, ja obchodziłem się smakiem. Mieszkasz w mieście-gminie,wszędzie daleko, masz w domu telefon na korbkę i jeszcze ci pociągi likwidują, po prostu katastrofa.

…a dla dzisiejszych dzieci katastrofą jest to, że nie działa WiFi…